Z brzucha wzięte

Jak wspominałam moja matka jest córką mojej babki, zaś moja babka była nieślubnym dzieckiem mojej prababki, zaś prababka Rukściowa była podlaską czarownicą, wiedźmą, cudakiem, babką… jak zwał tak zwał, z przesileniem raczej w kierunku szalonej wiedźmy niż dobrodusznej znachorki.
A ja urodziłam się w kościele.

Historia równie atrakcyjna, co często powtarzana i już sama nie pamiętam jaki był oryginalny wątek, więc tym razem postaram się streszczać coby kolejnej warstwy fabularnej do prawdy prawdziwej nie dokładać.
Więc w ramach streszczenia przypomnę krótko acz treściwie… w skrócie – streściwie, że jak nawiedziła pr-ababka dom babki coby zobaczyć pra-wnuczkę, to ponoć orzekła, że oto narodził się diabełek, czego dowód stanowiły dwa wicherki na głowie przyszłej jamatki. Nic więcej wyjaśnić nie chciała tylko odprawiła jakieś gusła nad kołyską i wróciła na swoja wiochę zabitą dechami.

A czemu znowu do tego wracam?

Otóż pisałam już kiedyś o pewnym czubki… jakim czubku?
A takim…

Był sobie czubek lecz już go nie ma. Odszedł w niebyt razem pierworodnymi włoskami Inoczki, włosek po włosku.

I właśnie niedawno podstrzyżyny były…

Mieliśmy mały problem z ciemieniuchą i żeby sprawnie rozprawić się z problemem podstrzygłam Inoczce to i owo z tego, co dosyć nieśmiało rosło na główce jako drugie włoski.

I wtedy okazało się że pod spodem kiełkuje kolejna… trzecia partia, tym razem chyba ta właściwa, bo znacznie gęstsza i taka jakby ciemniejsza, niż te ryszawe nie wiadomo co, co do tej pory zdobiło głowę naszej Inez.

Ciemieniucha jak przyszła tak odeszła, zaś przy okazji rozwiązana została zagadka tajemniczego czubka, początkowo mylnie zwanego „irokezikiem”, który wraz z trzecim pokłosiem na nowo pnie się ku niebu coraz wyżej i wyżej… tym razem lepszy, prężniejszy, nowocześniejszy i znacznie bardziej widoczny.

Otóż moja Inez centralnie u szczytu głowy ma dwa diabelskie wicherki.
Dwa centralne wicherki, idealnie symetryczne, zakręcane do wewnątrz.

I właśnie te wicherki robiąc ostatni zakręt stykają się dziubkami na środku pasa startowego kreśląc nad głową okazały czubek.

Na razie musi wystarczyć rysunek instruktażowy, bo młode włoski są zbyt młode i niezdecydowane w kolorze, coby fotografia mogła oddać pełnię ich zakręcenia.